FLORES Diamantecane (zwana Rumbą) - Fundacja Pomocna Łapa
[foto: archiwum Pomocna Łapa]

     

     

Program w telewizji Polsat o naszej FLORES (zwanej Rumbą) >> kliknij tutaj <<

Czerwiec 2007

FLORES DIamantecane uratowała siedmioletniego tonącego chłopca!
Oto co opowiedziała nam Sylwia z fundacji:

"8.06.2007r. Wanda i inni uczestnicy obozu dla niepełnosprawnych poszli na plażę. Rumba, po szaleństwach w wodzie, leżała koło swojej pani. W pewnym momencie zerwała się i wpadła prosto do morza. Wanda próbowała ją przywołać, ale tamta nie reagowała (co jej się nigdy nie zdarzało). Zrozpaczona właścicielka patrzyła jak Rumba się oddala, krzyczała za nią i myślała, że straciła ją na zawsze ( przecież nikt nie rzuci się na ratunek psu).
Sunia odpłynęła ok. 60m od brzegu. Wanda straciła ją z oczu. Stała przerażona na brzegu wpatrując się w morze, gdy nagle ujrzała ją powoli płynącą ku brzegowi. Miała wrażenie, że sunia nie ma siły płynąć. Dopiero, gdy była bliżej dostrzegli, ona i inni ludzie będący na brzegu, że Rumba holuje przed sobą dziecko.

Gdy dotarli na brzeg, zarówno chłopiec jak i Rumba, byli w szoku. Pies stał nie reagując nawet na głaskanie, a chłopiec nie mógł powiedzieć słowa. Potem się rozpłakał i kiedy przeszły mu pierwsze emocje opowiedział jak nie miał siły płynąć i myślał, że utonie, gdy nagle Rumba przyszła mu z pomocą.
Opisał dokładnie jak to się działo.

"Psi ratownik" najpierw opłynął go dookoła, potem próbował ciągnąć za kąpielówki, ale nie dał rady, więc nurkując popychał go w stronę brzegu. A on spokojnie to przyjął i nawet się nie przestraszył, bo jak powiedział "nie boję się psów, a wogóle to myślałem, że mnie ludzie widzą, że się topię i wysłali mi na pomoc psa ratownika".

Ja nadal jestem pod wrażeniem reakcji Rumby. Staram się zrozumieć w jaki sposób dostrzegła ona chłopca, jak wyczuła grożące mu niebezpieczeństwo, gdy w wodzie były setki osób (przede wszystkim dzieci). Wiele pytań pozostanie bez odpowiedzi, ale dumna jestem ze swojej podopiecznej, chociaż to nie ja nauczyłam ją ratowania ludzi z wody. Ja nauczyłam ją tylko myślenia (chociaż i tego nie jestem pewna, może się taka urodziła). O takich historiach tylko czytałam w książkach i nigdy nie przypuszczałam, że pies przeze mnie wychowany stanie się takim bohaterem. Jeszcze nie mogę w to uwierzyć. "

My również. Ale jesteśmy niesamowicie dumni i szczęśliwi, że wyhodowaliśmy tak wspaniałego psa!
Mała, jesteś WIELKA !!